ନୂଆପଡ଼ା ଜିଲ୍ଲା ସିନାପାଲି ଓ ଚଟିଆଗୁଡ଼ା ମଝିରେ, ବିଜୁ ଏକ୍ସପ୍ରେସ-ୱେ ମୁଖ୍ୟ ରାସ୍ତା କଡ଼ରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏକ ସୁନ୍ଦର, ଶାନ୍ତ ଓ ପବିତ୍ର ପ୍ରାକୃତିକ ସ୍ଥାନ ହେଉଛି ଝରିଆ ଜଙ୍ଗଲ। ପ୍ରାୟ ୫୦ ଏକର ପରିମିତ ଅଞ୍ଚଳ ବ୍ୟାପୀ ରହିଥିବା ଏହି ସବୁଜିମା ଭରା ଅଞ୍ଚଳ କେବଳ ଗଛଲତାର ଏକ ସମୂହ ନୁହେଁ, ଏହା ପ୍ରକୃତି, ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତା ଓ ମାନସିକ ଶାନ୍ତିର ଏକ ଅନନ୍ୟ ସଙ୍ଗମସ୍ଥଳ। ଘନ ସବୁଜ ଅରଣ୍ୟ, ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ମଧୁର କଳରବ, ନିରୋଳା ପରିବେଶ ଏବଂ ଏହାର ପାର୍ଶ୍ୱ ଦେଇ ପ୍ରବାହିତ ବିଶାଳ ଉଦନ୍ତୀ ନଦୀ ସବୁକିଛି ମିଶି ଏଠାରେ ଏକ ଅଲୌକିକ ତଥା ଦେବୀୟ ଅନୁଭୂତି ସୃଷ୍ଟି କରିଥାଏ। ରାସ୍ତା କଡ଼ରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ସ୍ଥାନଟି କୋଳାହଳଠାରୁ ଦୂରରେ ଏକ ଭିନ୍ନ ଜଗତ ଭଳି ପ୍ରତୀତ ହୁଏ।
ଏହି ଝରିଆ ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ପୂଜା ପାଇଆସୁଛନ୍ତି ଆଞ୍ଚଳିକ ଆସ୍ଥାର ପ୍ରତୀକ ମା’ ବେଲାରାଣୀ ଦେବୀ। ଏଠାରେ ମା’ ବେଲାରାଣୀ ଓ ଅନେକ ଦେବାଦେବୀଙ୍କ ଛୋଟ ଛୋଟ ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟ ରହିଛି। ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ ଓ ଭକ୍ତିର କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁ ସାଜିଥିବା ଏହି ପୀଠରେ ଓଡ଼ିଶାର ପାରମ୍ପରିକ “୧୨ ମାସରେ ୧୩ ଯାତ୍ରା” ନୀତି-ନିୟମ ଆଜି ବି ଅତି ନିଷ୍ଠାର ସହ ପାଳିତ ହେଉଛି। ଧାର୍ମିକ ଆସ୍ଥା ସହ ପ୍ରକୃତିର ଏପରି ଅପୂର୍ବ ମିଳନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ। ଜଙ୍ଗଲ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ ଯେକୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିର ମନରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଚେତନା ଜାଗ୍ରତ ହୁଏ। ସାଂସାରିକ ଚିନ୍ତା, ଦୁଃଖ କିମ୍ବା ମାନସିକ ଅଶାନ୍ତି ମଧ୍ୟରେ ଗତି କରୁଥିବା ମଣିଷ ଥରେ ଏହି ପବିତ୍ର ପୀଠକୁ ଆସିଲେ ତାର ମନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହାଲୁକା ହୋଇଯାଏ। ଏହା ଏକ ଜଙ୍ଗଲ ନୁହେଁ ବରଂ ମନକୁ ସକାରାତ୍ମକ ଶକ୍ତି ଯୋଗାଉଥିବା ଏକ ପ୍ରାକୃତିକ ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳୀ।

ଝରିଆ ଜଙ୍ଗଲର ଅନ୍ୟତମ ମୁଖ୍ୟ ଆକର୍ଷଣ ହେଉଛି ଏହାର କୂଳେ କୂଳେ ବହିଯାଉଥିବା ଉଦନ୍ତୀ ନଦୀ। କଳକଳ ନାଦ କରି ବହିଯାଉଥିବା ଏହି ନଦୀର ସ୍ରୋତକୁ ଦେଖିଲେ ମନେହୁଏ, ସତେ ଯେମିତି ପ୍ରକୃତି ନିଜେ ମା’ ବେଲାରାଣୀଙ୍କ ପାଦ ପ୍ରତିକ୍ଷଣ ଧୋଇଦେଇ ଆଗକୁ ଆଗେଇ ଚାଲିଛି। ପ୍ରକୃତି ଓ ଭକ୍ତିର ଏହି ମନୋରମ ଦୃଶ୍ୟ ଯେକୌଣସି ପର୍ଯ୍ୟଟକଙ୍କୁ ବିମୋହିତ କରିବା ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ। ଅତୀତରେ ଏହି ସ୍ଥାନଟି ସ୍ଥାନୀୟ ଅଞ୍ଚଳର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ବଣଭୋଜି ସ୍ଥଳୀ ତଥା ପରିବାର ସହ ସମୟ ବିତାଇବାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାଧ୍ୟମ ସାଜିଥିଲା।
କିନ୍ତୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖର ବିଷୟ ହେଉଛି, ଏତେ ସୁନ୍ଦର, ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଓ ପ୍ରାକୃତିକ ସମ୍ଭାବନାମୟ ସ୍ଥାନ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଆଜି ଏହା ପ୍ରଶାସନିକ ଅବହେଳାର ଶିକାର ହୋଇ ପଡ଼ିରହିଛି। ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୌଣସି ଜନପ୍ରତିନିଧି, ନେତା, ମନ୍ତ୍ରୀ କିମ୍ବା ଜିଲ୍ଲା ପ୍ରଶାସନ ଏହାର ସଠିକ୍ ସଂରକ୍ଷଣ, ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣ କିମ୍ବା ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟକରଣ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇନାହାନ୍ତି। ସୁରକ୍ଷା ଅଭାବରୁ ଦିନକୁ ଦିନ ଜଙ୍ଗଲ ନଷ୍ଟ ହେବାରେ ଲାଗିଛି ଏବଂ ଏଠାରେ ବାସ କରୁଥିବା ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରଜାତିର ପଶୁପକ୍ଷୀ ତଥା ଜୀବଜନ୍ତୁ ମଧ୍ୟ ଧୀରେ ଧୀରେ ଲୋପ ପାଇଯାଉଛନ୍ତି। ପର୍ଯ୍ୟଟକଙ୍କ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ମୌଳିକ ସୁବିଧା ସୁଯୋଗର ଘୋର ଅଭାବ ଏଠାରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ବାରି ହୋଇପଡ଼ୁଛି।

ଯଦି ଏହି ଝରିଆ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଏକ ସୁଚିନ୍ତିତ ସରକାରୀ ଯୋଜନା ମାଧ୍ୟମରେ ବିକଶିତ କରାଯାଏ, ତେବେ ଖୁବ୍ କମ୍ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ନୂଆପଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ମାନଚିତ୍ରରେ ସ୍ଥାନ ପାଇପାରିବ। ଜଙ୍ଗଲର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଚାରିପଟେ ପ୍ରାଚୀର ବା ବାଡ଼ ନିର୍ମାଣ କରିବା, ମା’ଙ୍କ ପୀଠ ସମେତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମନ୍ଦିରଗୁଡ଼ିକୁ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ସଜାଇବା, ପର୍ଯ୍ୟଟକଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶ୍ରାମ ଗୃହ, ବସିବା ସ୍ଥାନ, ଏକ ମନୋରମ ପାର୍କ, ଶିଶୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଖେଳକୁଦର ସାମଗ୍ରୀ, ବିଶୁଦ୍ଧ ପାନୀୟ ଜଳ, ଶୌଚାଳୟ ଓ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଆଲୋକର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଗଲେ ଏଠାକୁ ଆସୁଥିବା ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ ଓ ପର୍ଯ୍ୟଟକଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ବହୁଗୁଣିତ ହୋଇପାରନ୍ତା। ଏହାସହ ବନ୍ୟଜନ୍ତୁ ଓ ଜଙ୍ଗଲ ସମ୍ପଦର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ବନ ବିଭାଗ ପକ୍ଷରୁ କଡ଼ା ପଦକ୍ଷେପ ନିଆଯିବା ଜରୁରୀ।
ସାମ୍ପ୍ରତିକ ଅନୁକୂଳ ପରିସ୍ଥିତିରେ ଝରିଆ ଜଙ୍ଗଲ ଓ ମା’ ବେଲାରାଣୀଙ୍କ ପୀଠକୁ କେବଳ ଏକ ଆଞ୍ଚଳିକ ଧାର୍ମିକ ସ୍ଥାନ ଭାବେ ନ ଭାବି ଓଡ଼ିଶାର ପ୍ରକୃତି ଓ ପର୍ଯ୍ୟଟନର ଏକ ଅମୂଲ୍ୟ ଧରୋହର ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଉ। ନୂଆପଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାର ଏହି ଅନନ୍ୟ ପ୍ରାକୃତିକ ସମ୍ପଦକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖି ଆଗାମୀ ପିଢ଼ି ପାଇଁ ସଂରକ୍ଷଣ କରିବା ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କର ମିଳିତ ଦାୟିତ୍ୱ। ଯଦି ଜିଲ୍ଲା ପ୍ରଶାସନ, ସ୍ଥାନୀୟ ଜନପ୍ରତିନିଧି ଏବଂ ଜନସାଧାରଣ ଏହାର ବିକାଶ ଦିଗରେ ଏକାଠି ହୋଇ ଆନ୍ତରିକତାର ସହ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ତେବେ ଆଗାମୀ ଦିନରେ ଝରିଆ ଜଙ୍ଗଲ କେବଳ ସିନାପାଲି କିମ୍ବା ନୂଆପଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାରେ ନ ରହି ସମଗ୍ର ଓଡ଼ିଶାରେ ଏକ ଆକର୍ଷଣୀୟ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ଓ ଅଧ୍ୟାତ୍ମିକ କେନ୍ଦ୍ର ଭାବେ ଗୌରବ ଅର୍ଜନ କରିପାରିବ।



