ଦାଦନ ପ୍ରବଣ ନୂଆପଡ଼ାରେ ମନରେଗାର ମୃତ୍ୟୁଘଣ୍ଟି! ୫ ବ୍ଲକରେ ୧୫.୭ କୋଟିର ଶ୍ରମିକ ମଜୁରି ବାକି

ନୂଆପଡ଼ା: ନୂଆପଡ଼ା ଜିଲ୍ଲା ଦୀର୍ଘଦିନ ଧରି ଏକ ଦାଦନ ପ୍ରବଣ ଅଞ୍ଚଳ ଭାବେ ପରିଚିତ। ପ୍ରତିବର୍ଷ ଏଠାରୁ ହଜାର ହଜାର ଶ୍ରମିକ ଜୀବିକା ସନ୍ଧାନରେ ବାହାର ରାଜ୍ୟକୁ ଚାଲିଯାଉଛନ୍ତି। ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, କାମର ଅଭାବ ଓ ଅସ୍ଥିର ଆୟ ଏଠାକାର ଲୋକଙ୍କ ନିତ୍ୟସଙ୍ଗୀ ହୋଇ ରହିଛି। ଏହି ସମସ୍ୟାକୁ ରୋକିବା ଓ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳର ଗରିବ ଶ୍ରମିକମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଗାଁରେ କାମ ଯୋଗାଇବା ପାଇଁ ସରକାର ମନରେଗା ଯୋଜନା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଦୁଃଖର ବିଷୟ, ଯେଉଁ ଯୋଜନା ଗରିବଙ୍କ ଜୀବନରେ ଆଶାର ଆଲୋକ ହେବା କଥା, ସେହି ଯୋଜନା ଏବେ ନୂଆପଡ଼ାରେ ଅବ୍ୟବସ୍ଥା, ଅବହେଳା ଓ ବାଟବଣାର ଶିକାର ହୋଇପଡ଼ିଛି।

ଜିଲ୍ଲାର ୫ଟି ବ୍ଲକରେ ଦୁଇ ଆର୍ଥିକ ବର୍ଷ ଧରି ପ୍ରାୟ ୧୫ କୋଟି ୭୦ ଲକ୍ଷ ୭୧ ହଜାର ୨୮୩ ଟଙ୍କାର ଶ୍ରମିକ ପାରିଶ୍ରମିକ ବକେୟା ରହିଥିବା ଘଟଣା ଏହି ଯୋଜନାର କାର୍ଯ୍ୟକାରିତା ଉପରେ ଗୁରୁତର ପ୍ରଶ୍ନ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି। ଗତ ଆର୍ଥିକ ବର୍ଷର ପ୍ରାୟ ୧୦ କୋଟି ଟଙ୍କା ଓ ଚଳିତ ବର୍ଷର ପ୍ରାୟ ୫ କୋଟି ଟଙ୍କା ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରମିକମାନଙ୍କ ହାତକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିନାହିଁ। ଏହା କେବଳ ଆର୍ଥିକ ବିଳମ୍ବ ନୁହେଁ, ବରଂ ଗରିବ ଶ୍ରମିକଙ୍କ ଝାଳବୁହା ଧନ ଓ ଅଧିକାର ସହ ହେଉଥିବା ଏକ ନିଷ୍ଠୁର ଅନ୍ୟାୟ। ଏହି ବିରାଟ ସଂଖ୍ୟା କେବଳ ଏକ ସରକାରୀ ଆକଳନ ନୁହେଁ; ଏହା ପଛରେ ରହିଛି ହଜାର ହଜାର ଗରିବ ପରିବାରର ଭୋକ, ଅସହାୟତା ଓ ଦୀର୍ଘ ଅପେକ୍ଷାର କାହାଣୀ।

ଜିଲ୍ଲାର ବିଭିନ୍ନ ବ୍ଲକଗୁଡ଼ିକର ବକେୟା ତଥ୍ୟକୁ ଅନୁଧ୍ୟାନ କଲେ ଏକ ସଂଗୀନ ଚିତ୍ର ସାମ୍ନାକୁ ଆସେ। ନୂଆପଡ଼ା ବ୍ଲକରେ ସର୍ବାଧିକ ୫ କୋଟି ୫୯ ଲକ୍ଷରୁ ଅଧିକ ଟଙ୍କା ବାକି ଥିବା ବେଳେ, ସିନାପାଲି ବ୍ଲକରେ ପ୍ରାୟ ୨ କୋଟି ୯୦ ଲକ୍ଷ, କୋମନାରେ ୨ କୋଟି ୭୮ ଲକ୍ଷ, ଖଡ଼ିଆଳରେ ୨ କୋଟି ୫୪ ଲକ୍ଷ ଓ ବୋଡେନ ବ୍ଲକରେ ୧ କୋଟି ୮୮ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ବକେୟା ରହିଛି। ମନରେଗା ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, କାମ ସରିବାର ଏକ ସପ୍ତାହ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରମିକଙ୍କୁ ପାରିଶ୍ରମିକ ମିଳିବା କଥା। କିନ୍ତୁ ନୂଆପଡ଼ାରେ ବର୍ଷ ପରେ ବର୍ଷ ବିତିଯାଇଥିଲେ ସୁଦ୍ଧା ଶ୍ରମିକମାନେ ନିଜ ପ୍ରାପ୍ୟ ପାଇପାରୁନାହାନ୍ତି। ଏହି କାରଣରୁ ଦିନମଜୁରିଆ ଲୋକେ ଏବେ ଋଣ କରି ଘର ଚଳାଉଛନ୍ତି, କିଏ ଦୋକାନରୁ ଚାଉଳ ଧାର କରୁଛି ତ କିଏ ଅର୍ଥ ଅଭାବରୁ ଚିକିତ୍ସା କରାଇ ପାରୁନାହିଁ।

ଯେଉଁ ଯୋଜନା ଦାଦନ ସମସ୍ୟା ରୋକିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିଲା, ସେହି ଯୋଜନାର ଅବ୍ୟବସ୍ଥା ଏବେ ଏହି ସମସ୍ୟାକୁ ଆହୁରି ବଢ଼ାଇ ଦେଉଛି। ସରକାର ବାରମ୍ବାର ଦାବି କରୁଛନ୍ତି ଯେ ଗାଁରେ କାମ ସୃଷ୍ଟି ହେଉଛି, ଗ୍ରାମୀଣ ଅର୍ଥନୀତି ସୁଦୃଢ଼ ହେଉଛି ଏବଂ ଗରିବ ଲୋକଙ୍କ ଜୀବନଧାରଣର ମାନ ଉନ୍ନତ ହେଉଛି। କିନ୍ତୁ ଯଦif ଶ୍ରମିକ ନିଜ ମଜୁରି ପାଇଁ ବର୍ଷେ ବର୍ଷେ ଅପେକ୍ଷା କରିବେ, ତେବେ ଏହି ଯୋଜନାର ସଫଳତା କେଉଁଠି? କାଗଜ କଲମରେ ହୋଇଥିବା ପ୍ରଗତି ଯଦି ଗରିବଙ୍କ ଥାଳିରେ ଅନ୍ନ ଯୋଗାଇପାରିବ ନାହିଁ, ତେବେ ସେହି ଉନ୍ନତିର ମୂଲ୍ୟ କ’ଣ ବୋଲି ସାଧାରଣରେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି।

ଅପରପକ୍ଷରେ, ଜିଲ୍ଲା ମୁଖ୍ୟ ଉନ୍ନୟନ ଅଧିକାରୀଙ୍କ କହିବା ଅନୁଯାୟୀ, ମନରେଗା ଦୈନିକ ମଜୁରିରେ ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କ ଅଂଶ ୯୮ ଟଙ୍କା ଓ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କ ଅଂଶ ୧୭୩ ଟଙ୍କା ରହିଛି। ଗତ ଜାନୁୟାରୀ ୧୩ ତାରିଖ ପରଠାରୁ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ଅନୁଦାନ ଦେଇନଥିବାରୁ ଏହି ସମସ୍ୟା ଦେଖାଦେଇଛି। ପ୍ରଶାସନିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଏହା ଏକ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଏହା ଶ୍ରମିକଙ୍କ ଦୁଃଖ କମାଇପାରିବ ନାହିଁ। ଗରିବ ଶ୍ରମିକ ପାଇଁ କେନ୍ଦ୍ର କି ରାଜ୍ୟର ଅଂଶଧନ କେତେ, ତାହାର କୌଣସି ମୂଲ୍ୟ ନାହିଁ; ସେ କେବଳ ଚାହେଁ ନିଜ ଝାଳବୁହା ପଇସା ସମୟ ଅନୁସାରେ ତାକୁ ମିଳୁ।

ସବୁଠାରୁ ଚିନ୍ତାଜନକ କଥା ହେଲା, ନୂଆପଡ଼ା ଭଳି ଦାଦନ ପ୍ରବଣ ଜିଲ୍ଲାରେ ମନରେଗାର ଏପରି ଦୟନୀୟ ଅବସ୍ଥା ଗ୍ରାମୀଣ ଅର୍ଥନୀତିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିପର୍ଯ୍ୟସ୍ତ କରିଦେଉଛି। ଯେତେବେଳେ ଗରିବ ଲୋକ ନିଜ ଜିଲ୍ଲାରେ କାମ କରି ମଧ୍ୟ ପାରିଶ୍ରମିକ ପାଉନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ବାଧ୍ୟ ହୋଇ ଇଟାଭାଟି, କାରଖାନା ଓ ବାହାର ରାଜ୍ୟର ଅସୁରକ୍ଷିତ କର୍ମକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଚାଲିଯାଉଛନ୍ତି। ଏହା କେବଳ ଏକ ଆର୍ଥିକ ସମସ୍ୟା ହୋଇ ରହିନାହିଁ ବରଂ ଏହା ଏକ ବଡ଼ ସାମାଜିକ ସଙ୍କଟର ରୂପ ନେବାରେ ଲାଗିଛି।

ମନରେଗା ଯୋଜନା ଗରିବଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରକୃତ ଜୀବନରେଖା। ଏହାକୁ କେବଳ କାଗଜପତ୍ରରେ ସୀମିତ କରିଦେବା ମାନେ ଗରିବ ଲୋକଙ୍କ ଆଶା ଓ ଭରସାକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେବା ସମାନ। ତେଣୁ ସରକାରଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ବକେୟା ଶ୍ରମିକ ପାଉଣା ପ୍ରଦାନ କରିବା ସହ ଯୋଜନାର ସଠିକ୍ କାର୍ଯ୍ୟକାରିତା ଉପରେ କଡ଼ା ନଜର ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ। ନଚେତ୍‌ ଦାଦନ ରୋକିବାର ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି କେବଳ ରାଜନୈତିକ ସ୍ଲୋଗାନରେ ସୀମିତ ରହିଯିବ, ଆଉ ନୂଆପଡ଼ାର ଗରିବ ଶ୍ରମିକ ପୁଣିଥରେ ଦୁଃଖ, ଶୋଷଣ ଓ ଅଭାବର ଅନ୍ଧକାର ମଧ୍ୟରେ ଜୀବନ କାଟିବେ।